W miarę pogłębiania się alkoholizmu, chory ma o sobie coraz gorsze zdanie a jego ego sięga dna. Im dotkliwsze staje się niezadowolenie z własnej osoby tym silniej działają mechanizmy obronne. Proces ten jest nieświadomy, alkoholik nie zdaje sobie sprawy, co właściwie się z nim dzieje i pada ofiarą mechanizmów obronnych. Uciekanie się do racjonalnych elementów, powoduje w jego umyśle chaos. Mechanizm obronny blokuje negatywne uczucia i nie daje ujścia niepokojom, napięciom i stresom. Człowiek znajduje się już w depresji i cierpieniu a celem picia jest dla niego osiągnięcie stanu normalnego. Podczas gdy zbiera się w nim masa negatywnych uczuć włącza się drugi element obronny, zwany projekcją. Jest to zabieg przerzucania uczucia nienawiści z siebie na innych. Najczęściej obiektami nienawiści są osoby najbliższe: matki, żony, dzieci, mężowie. Alkoholik wyraźnie daje im do zrozumienia, że to oni odpowiedzialni są za jego stan i za to, co się z nim dzieje. Współuzależnieni z czasem dochodzą do wniosku, że być może on ma racje. Czują się winni, próbują zmienić a w zasadzie nie radzą sobie z tą sytuacją. Ich również ogarnia emocjonalna udręka, która jest równie dotkliwa jak cierpienie alkoholika.

,

Uzależnienie .