Trzecia faza alkoholizmu prowadzi do bardzo groźnych zmian w psychice, zachowaniu i osobowości człowieka. Zmienia się cały świat a człowiek ulega rozdarciu i zniszczeniu. Ceną za upicie się są rosnące koszty emocjonalne. Uzależnienie z dnia na dzień przybiera coraz większe rozmiary. Alkoholika ogarniają przykre emocje a w konsekwencji włącza się system obronny. Picie staje się kłopotliwe, więc stara się usprawiedliwić swoje postępowanie. Pomaga mu to pozbyć się uczucia wstydu i zażenowania. Alkoholik broni swego picia i ukrywa swoją własną ruinę. W końcu zupełnie traci kontakt z rzeczywistością, własnymi uczuciami i zaczyna żyć w świecie ułudy i iluzji. W miarę rozwoju choroby racjonalizm działa coraz skuteczniej. Każdy kolejny pijacki wybryk powoduje coraz większe wyzuty sumienia, lecz mechanizm obronny, wyćwiczony do perfekcji, pozwala mu wybielać swoje zachowanie. W etapie tym bardzo wyraźne są huśtawki nastrojów. Człowiek miły i życzliwy, nagle staje się wrogo nastawiony i niedostępny. Objawy, które pojawiają się najpóźniej to ponure myśli samobójcze. Jeśli proces nie zostanie powstrzymany, spowoduje samobójstwo, lub też powolny i bolesny proces umierania.

,

Uzależnienie .